راستش اذان و در گوش چپ او اقامه گفت . ميلاد او ، چهارم شعبان سال بيست و ششم ه . ق « 1 » ، هنگام ظهر بود . 2 . نام‌گذارى چشم‌ها منتظر و دل‌ها بىقرار بود تا ببينند امام على عليه السلام ، نوزاد خويش را به چه مىنامد و به چه انگيزه‌اى ، نام مىنهد . امام او را عباس ناميد . عباس به معناى « در هم كشيدن بشره و گرفتگى صورت » « 2 » است . برخى عباس را به معناى شيرى كه ديگر شيرها از او مىگريزند ، معنا كرده‌اند . « 3 » 3 . كنيه‌هاى حضرت عباس عليه السلام در فرهنگ عربى به آن دسته از نام‌هايى كه با پيشوند ابْ ( در مردان ) و امّ ( در زنان ) همراه باشد ، كنيه مىگويند . سنتِ گذاشتن نامى در قالب كنيه براى افراد در ميان قبايل عرب ، گونه‌اى بزرگداشت و تجليل نسبت به فرد به شمار مىآيد . « 4 »

--> ( 1 ) . محمد باقر مجلسى ، بحارالأنوار ، ج 42 ، ص 75 ( 2 ) . محمد بن مكرم بن منظور ، لسان العرب ، ج 6 ، ص 129 ( 3 ) . محمد مهدى المازندرانى ، معالى السبطين ، ج 1 ، ص 437 ( 4 ) . على اكبر دهخدا ، لغت نامه دهخدا ، ج 11 ، ص 16452